Magomed Kerimov, Faxo - Gölgemde Kaldın

Her geceyle barıştım, sabahla kavgalıyım Aynadaki yüz bile artık tanımaz halimi Sevdan bir yangın, ben külle kaplıyım Söndüm mü sandın? Hayır, alışkanlıyım Kalbim yorgun, derman yok içinde Sustum ama fırtınalar içimde Gözlerin tuzak, yolun çıkmaz Gölgemde kaldın, ben ışığa döndüm Aşkınla yandım, ama sonunda söndüm Adını kazıdım duvarlara gönlüm Unuttum sandım, ama içimde öldün Gölgemde kaldın, yollarım karanlık Seninle her an, bir yara, bir anlık Dönmem artık, kalbim paslanık Aşk dedin ama bu pişmanlık Bak, ben değiştim, sen hep aynısın Yalanın içinde bir parça kaygısın Beni yıkan sen değil, inanışımdı Gerçeği gördüm, sen yanılışımdın Her adımım sessiz, ama yankısı derin Beni unuttun, ben seni değil Her satırda bir iz, her izde bir suç Bu şehir soğuk, senin kadar buz Kelimelerim kan, yazdım duvarlara “Unut” dedim, kalbim inatla arar Bir gün anlarsın, geç olur Çünkü ben küllerimden geç doğururum Gölgemde kaldın Adını sildim Kalbimi yaktın Ama dirildim Gölgemde kaldın, ben ışığa döndüm Aşkınla yandım, ama sonunda söndüm Adını kazıdım duvarlara gönlüm Unuttum sandım, ama içimde öldün Gölgemde kaldın, yollarım karanlık Seninle her an, bir yara, bir anlık Dönmem artık, kalbim paslanık Aşk dedin ama bu pişmanlık