Рифат Зарипов - Эткэй-энкэй

Үз -үземэ аптырыймын: Истә син иртә, кичен. Күз алдымда синең караш, Телемдә синең исем. Бәхетлемен, яралама Хыялым канатларын. Сиңа кадәр берәүне дә Булмаган яратканым. Әллә ниләр бирер булам Битеннән үбәр өчен. Нинди бәхет дөньяларда Булуы сөйгән кешең. Көне буе уемда син, Төнлә төшкә керәсең. Миңа хәзер синсез яшәү, Яшәү түгел, күрәсең! Әллә ниләр бирер булам Битеннән үбәр өчен. Нинди бәхет дөньяларда Булуы сөйгән кешең. Көне буе уемда син, Төнлә төшкә керәсең. Миңа хәзер синсез яшәү, Яшәү түгел, күрәсең! Синең янда телләремдә Сандугачлар сайратам. Йөрәк тибешем кабатлыйм: "Яратам", дип, "яратам". Сине кояш китеп элдем Күңелем түрләремә. Мин ачкыч табармын әле Синең дә йөрәгеңә. Әллә ниләр бирер булам Битеннән үбәр өчен. Нинди бәхет дөньяларда Булуы сөйгән кешең. Көне буе уемда син, Төнлә төшкә керәсең. Миңа хәзер синсез яшәү, Яшәү түгел, күрәсең! Әллә ниләр бирер булам Битеннән үбәр өчен. Нинди бәхет дөньяларда Булуы сөйгән кешең. Көне буе уемда син, Төнлә төшкә керәсең. Миңа хәзер синсез яшәү, Яшәү түгел, күрәсең! Һәр иртәдә уянам мин Тик сине күрер өчен. Башларымны югалтмаска Җитәрме, белмим, көчем? Синең өчен яшим җирдә, Син үзен дә беләсең. Белүең беләсең дә бит, Тик җанымны теләсең. Әллә ниләр бирер булам Битеннән үбәр өчен. Нинди бәхет дөньяларда Булуы сөйгән кешең. Көне буе уемда син, Төнлә төшкә керәсең. Миңа хәзер синсез яшәү, Яшәү түгел, күрәсең! Әллә ниләр бирер булам Битеннән үбәр өчен. Нинди бәхет дөньяларда Булуы сөйгән кешең. Көне буе уемда син, Төнлә төшкә керәсең. Миңа хәзер синсез яшәү, Яшәү түгел, күрәсең! Миңа хәзер синсез яшәү, Яшәү түгел, күрәсең! Яшәү түгел.