Гульнур Сатылганова - Апакем

Эркече сыласа жүзүмдү Эреркеп түтпөй кетемин Аластап кырсыктан изимди Апакем сүйчү эле чекемден Көл булут сурдана көз жашын катат Күйгүзүп сапарын күн дагы батат эй Арманым жүрөктө арылбай жатат Жанымда сен жоксуң апакем Жашоодо апакем тоо болдуң Калкалап мени жамгырдан Жашыймын көргөндө тоолорду Апакем тургандай алдымда Мейиздей төгүлүп мезгилим шашат Баш ийбей акылга балалык качат эй Кемитпей ордуңду келемин жашап Сезимде сен барсың апакем Апакем көңүлдө өчпөгөн улук жан А бирок өмүрдө жоготуу бат экен Көшөрүп сураймын көктөгү булуттан Көрдүңбү каякта асылым апакем Апакем көңүлдө өчпөгөн улук жан А бирок өмүрдө жоготуу бат экен Көшөрүп сураймын көктөгү булуттан Көрдүңбү каякта асылым апакем Кемитпей ордуңду келемин жашап Сезимде сен барсың апакем